شمارهٔ ۳۶۰
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
خرد بگیر سر خود که یار می آید
جنون تهیه خود کن بهار می آید
بهار دلبری از نو بهار من دارد
که پا ز لاله و گل در نگار می آید
عجب مدار که گرداب گردباد شود
کنون که کشتی ما بر کنار می آید
جز اینکه کس نگذارد وجودشان هرگز
دگر ز مردم عالم چه کار می آید
گذشته لعل لب او به خاطرت واعظ
که گوهر سخنت آبدار می آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş