شمارهٔ ۴۷۷
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
نهادم عینک و ملک عدم را بی خفا دیدم
ازین روزن عجب بستانسرای دلگشا دیدم
گه از زور جوانیها و گه از ضعف پیریها
ازین ده روزه عمر بی بقا دیدی چه ها دیدم
ز پا هرجا فتادم عجز من شد دستگیر من
چه یاریها که در عالم ازین بیدست و پا دیدم
درین جزء زمان از کس ندیدم همرهی در کل
بغیر اینکه گاهی دستگیری از حنا دیدم
ز هم خواهند این خلق خدا نشناس کام دل
بسی جستم همین درگاه حق را بی گدا دیدم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş