Bıraktığın Yerdeyim

öyle bir gelmiştin ki gündüzü giyinip boz kırların serin yaylasında duru sular akardı yaylaların kıraçlarında atların dolu dizgin gidişinde toynakları vururdu boz bulanık acılarda güneş bakır döven masmaviydi bulut bir şahin hakim zirvede süzülürdü kendine kentler pür telaş karanlıkta aydınlık suskusu koynunda büyür yalnızlıklar yakındaki uzaklıklar kadar şimdi zaman köz bir buluta sarılı döker habire göz yaşlarını çöker içerime bir sızı öyle bir gidişin var ki götürdüğün gün bıraktığın karanlık