Gelmedin Hala

zaman boz bulanık ateş kızılı kudurur gecenin rengi vurur düşünce duvarını bir iç çekiş bir sızı pusar karaltılar ay susar başlar sensizliğin dansı siyahlar giyinmiş bahar biter gözlerinde ve bir yıldız kayar gecenin böğrüne ben kaybolmuşken gece okyanusunda tam da vurgun yemiş bir balık gibi zoka da deniz feneri siste sen gelirsin kokusunda susmuşken ışıklar belki varılır yaza seni böylesine düşünürken seni böylesine özlerken gecenin bitimsiz zamanlarının sancısını çekerken isyanlarım kabarıyor yokluğuna alnın çatısına çakıyorum karanlığın kusuyorum zehir zemberek sözlerimi bir savaşçının son mermisinde uzanıyorum iki inci gözlerine tükenirken gece kalıyorum öylece gözlerimi açtığımda kaskatıyım uyuyup kaldığım koltukta gidenin dönülmezliğinde bize sevinçler uzak bize sevinçler yasak yeni bir yıla merhaba derken bu gün bayram günüymüş gülüm nerde benim senli sevincim yok ki hep o yokluk hüznüm kurşun döker ağır gelir her gece yıldız parıltıları düşer ne fayda bak sende yoksun gelmedin hala