İşte Böyle Şiir Perisi

Binamın içinde dolaşıp duran Bu ayak sesleri de ne Gece gece, bir parıltı Uyandırır güneşten Yaldızlı kış üşümesinde Buz tutmuş dalları Gölgeler Ne tuhaf görünüyor karşı duvarda Yürek sesi midir ne Sen görününce güneş açmış aykızı Gölgeler bile güler seni görünce O boynu bükük dallar, nasıl da canlanırlar Güneşli bir bahar günü gibi düşünürüm seni Sımsıcak dalında sallanan Yaprakları hışırtılarında bir rüzgar düşlerim Yalnızım,sensizim yine de seninleyim.. Ah be mavim karalara mı girdin Vur/masana beni böyle binamın içinde.. Geçmiş zaman senfonisinde Yağmurlar bahar sevinçlerinde Maviler yağardı karam gecelere Her gece bir ben ölürüm Sensizliğe..mavi gülüşün bende.. Unutma ve bil ki; çektim yüreğimin pimini Toplayacaksın intihar uçurumlarımı parça parça maviler karalara savrulurken sensizliğin yitiklerinde.. Sen sevgi seli Sen insan sıcağı Sen çiçekte kaktüstü tercihin Yaşamın direngenliğinde Sen mavilerin narin çiçeği Yangın karanafili Sen ışığa sevdalı kardeleni Sen hep can yüreksin yüreğimde...