Gizemli Teslimiyet...

filiz tutan sarmaşıklar gizlemişti sırrını çocukluk yüzünde, ilk göz ağrısıydı, yeşildi ilkbahar. arda kalan mevsimleri kovuyorken mertliğiyle güçlü kayıtsızlığı tünemişti benliğinde, anlamsız ve ciddi bir sebep! suluyordu hala amaçsız bahçesini, kokusuna toprağın kenetlenerek. serindi uykuları, tatlı sert yakıyordu rüyaları, yüreğinde yarattığı destanlardan ibaret her sabahın doğuşunda deliyordu dağları takılmadan ağlarına, ne rüzgardan umduğu bereket, ne de hayattan nefret. karanfili, kırmızı gülü taşıyandı ve kırmızı ne varsa yüreğinin köşesinde. sararmazdı yeşilliği yaprakların mevsim yağmurlarının altında! bir ölümsüzlük anıtı olmalıydı efkarını gizlediği, bir ölümsüzlük anıtında durgun bir ırmak. akıyordu oysa köpürerek, denize doğru, özgür bir limana saplanarak!