Gece, Rüzgar Ve Zaman

sisli havanın gri rengi çökmüş üzerime günlük kurgular, tırmandığım yokuşlar geceye gebe hafif kalır isyanlarım, şeffaf ve dalgın en ağır vuruşlarım gecenin zifiri karanlığında. sağır ve dilsiz kurgularımda zaman uyaksız dizelerim sorgular hiçliğimi kahrından depreşir, semalarda yüzüyor bir kuğu gibi fırlama rüzgar, uyuturken beşiğinde en uzun geceyi. zalimce bir yengi, hain oklarını saplıyor sırtına o uzun gecenin bölününceye dek en ufak parçalara aynasını karanlıkta çerçevenin. yok oldu saltanatı gri renklerin şimdi zamana isyanlarım depreşir, fırlama rüzgar o uzun gecelerin ufuklarda, benden uzak sevişir.