Onurun Gölgesinde - 1

Bir fincan kahvenin hatırı yetim kaldı Hocam, yüreğinde. yalnızlığın gözde acısı - bildiğim, dört duvar arasında. Bitmeyen gecelerde karardı dünyan, ısrarla aldığın uzun mesafeler gözünde, günlerdir yalan. Bir elinde tartı, diğerinde - hesap makinesi. Zamanda yolculuğun mutlu kalıntıları yalnızlığınla birlikte. Saçlarında aklar, akıp giden suların derinliklerinde... Vicdan muhasebesi. Gözlerini kapattığında, gönlünün yarısı bir eş - sanat harikası yaralı yüreğini dağlayan, ne kadar çok özlediğini anlatan, yalnızlığın ifadesi onurun gölgesinde. Yüzünde hala korkuların izleri, kırışıklıklarında gizlenen umut zincirleri... Biliyorum Hocam, ay ışığında sabahladığını, ziyalardan uzak, yakamozlar yabancı. şehir sokaklarında dolaştığın kaldırımlar bomboş. Derin acılarından uzak...derdinden sarhoş. Boğazında düğümlenen anlamsız kelimeler, yalnızlığın şarkıları dilinin ucunda. Acizliğin denizinde acımasız dalgalarda dümeni kırık yarısı geminin...sular altında. yalnız sen bir de ufukta uzun geceler, kaderin onurlu savaşına daldığında. Kaçamazsın Hocam! Kuşanır duyguların silahını hep sen kazanırsın - bildiğim, yeniden doğarsın! Büyüttüğün çiçekler, filiz atmış Hocam, birlikte diktiğiniz merhumun eşliğinde. Güneşin doğuşunu birlikte seyrettiğiniz hayalleri süsleyen hayat ağacın altında, yıldızları saydığınız geceleri, karanlık gökyüzünde...yeni umutlar taşlanmış sanki acılı yüreğinde...