Rüzgar, Derya Ve Gönül

Yüce ruhların mağarasından deryalar rüzgar alır, Limanları süsler ılık meltemi Ufuklarda garip kesilmiş enginler Kızıllaşmış tutuşmadan bedeni. Hırçın dalgalar sahile vurur Derinlerden sökülürken süt beyaz köpükleri, Kızgınlığında estikçe deli rüzgar rıhtımlara dokunur Parçalanmış bedeni. Kıyılara çökmüş acayip bir karanlık Yosun tutmuş düşünceden yeşil mavi gözlerim O limanda sadece yalnızım bu gece Sadece yalnız, yalnız bir gönül ! Ne kaldı bu sahilde hatırladığım Mercan rengi denizin bu gece hayal Gökyüzünde koşan bir yıldız oldum Ufuktaki gemilerin ardından. Ne tutkudur çınlayan kulaklarımda Yüreğime sığmayan dizeler gibi Demir atmış şahlanırken limanlarda Eskimeyen dostane yıldızlar gibi. Bu gece deryalara yenilirken kinlerim, Sadece ve yalnız bir ruhum ben, Kaybolurken dalgalarda yaşam çizgilerim Tutkuların esiriyim... Ezelden !