Pişmanlık Duyguları

I Düşen yaprakları dağıttı akşam yağmuru. Şarkı söyleyerek kırmızı iplikleri ayırıyorum. Acımasızca, kalpsiz dostlarım tarafından İçeriye atıldım, acı denizin ardına. Kapımın dışında hissiz zengin adamların arabaları Taocu kitaplar yastığımın kılıfına tıkıldı Şimdi sade pamuklar içinde, bir daha ne bulutlardan bir misafir, ne yeşil sulardan, ne mavi tepelerden. II Çok fazla acı veriyor, nefes almak tek başıma: Nasıl dönebilirim sonbahar ayıyla dolu esintili avluma? Karanlık odalarda, duyuyorum saatin tik taklarını. Her gece lambamın yüzünden beyazlıyor saçlarım.