Ve Gittin

Ve sen gittin Geride ne ay doğuşu Ne de camların buğusu kaldı Geride sadece kor olmuş deniz Buz olmuş güneş var Bir de nefes nefes beni eriten sokaklar Ve sen gittin Hiç mi vicdanın sızlamadı Şimdi senden bir yaş kaldı gözümde Bir de acı ömrümün her gününde Gitmek bu kadar kolaydı demek Ya geri gelmek o da bu kadar kolay mı Artık hiç bir şey koymaz bana Geceler utangaçlığı bıraktı Durmadan seni soruyorlar bana O gitti diyemiyorum da Sadece susuyorum Asırlık hasretin bu şehrin tüm sokaklarında Yağmur yağdıkça yağıyor Umudun sesini duyamıyorum Toprak kokuyor dört bir yanım Şimdi ölüm gibi hafif bedinim eziliyor Bir de gözüm kapanıyor ağırdan Haberin geliyor rüzgarlardan İyice üşüyorum Bir uçurumun kenarından düşercesine Yere düştüğünde hala ölmemişcesine Ben hala seni düşünüyorum Ama sen gittin bir daha dönmemecesine Bir kar tanesi nasıl erirse öyle eriyorum Hem güneş de yok günlerimde Sen de yoksun biliyorum Ve sen gittin Hiç mi acımadın bana Zerre kadar da olsa cesaretin yok muydu Peki git gitme desem de gideceksin Yüreğim sende kalsın Acılar ben de Vur beni en soğuk en büyük kurşununla Acıma sık tetiği Sonra arkana bile bakma Ben sana baksam da sen bakma Elbet bulur beni bir sürünün kuşları Kazarlar mezarımı Bilmem kimin kurşunuyla ölmüş derler duyanlar Bilmezler ben ölsem bile kurşun yarası içimde hala sızlar Ve sen bile bilmezsin ki İsmim yüreğim ebedi sevgim Yaz da olsa kış da olsa ağıt olup bir yağmur gibi dünyaya yağar