Yağız

Zaman gelir geçer... Bir yağız delikanlı büyümektedir. Tortusu kalır yaşananların, Özü hep gizli satırların Metal yorgunu gemiler geçecektir bir gün o limanlardan, Deniz köpürecektir sonra... Her dalgada daha güçlü esecek rüzgâr. Duru sular akacak O gün Zaman siler geçer... Tüm öfkeler sevgiye dönüşecektir. Bir yağız delikanlı büyümekte hâlâ Hatalarıyla, acılarıyla, alışkanlıklarıyla... Hep son gördüğü rüyalarda İstanbul var yanında. Çekimser telefon seslerinde Elleri buz keser ilk cemre düştüğünde yüreğinde. Dün gibi hatırında çocukluğu Zaman eler geçer Sevdikleri şimdi asıl sevdikleriyle... Yalnızlık Allah’a mahsus, Şikayetçi değil özlemekten. Zaman büyütür beni... Her düştüğümde tutup kaldırır ellerimden. Katre katre kopar yağmur Duru sular akacak O gün Tüm hasretler vuslata dair. Bir yağız delikanlı Aklında birkaç acemi şair Ve okunaksız yazdıkları... Zaman yazar siler... Doğruları, yanlışları.