Uyanış

Ne yapsam rüzgar saçlarımı karıştırıyor Alnıma çizgiler koyuyor her yaşanmışlık İtirazsız titriyor bedenim gecenin karanlığında Uykularım kör kuyularda sancılı Sığmıyor hiçbir yere yüreğim Hayat sarhoş yıkılıyor üstüme Pusatsız, yalın yürüyüşüme Hain bir bıçak gibi saplanıyor yiten gün yüzü Uzak bir ihtimal gülüşüm Anlamsız kelimeler çöplüğüne dönüyor yüzüm Bir çare geçmiş zamanlardan geleceğe Vurgun yemiş kahpe bakışlar arasında Oyasız, işlenmemiş sade bir mendile kanar burnum Nankör bıçaklara inat suskundur yürüyüşüm Ne yapsam rüzgar saçlarımı karıştırıyor El vermiyor ihanete güneşin umudu Kör düğümlere bağlandı gözlerimin maviliği Sıksam, yumruklarım yere düşer Mahşere döner sokaklar Belirsiz soygun yerine döner yurdum İsyan günlüğüme suskunluğu derkenar etti bakışlar Ne yapsam rüzgar saçlarımı karıştırıyor Bir yıldız akar bin yıldızlı geceden saçlarıma Kötümser bir matematik işlemi gibi bakışlarım kaba İyileşmiş sanrıların doruğunda Bombalanmış yapıtların arasında can verir papatya İhanet yalnızlığını kuşanmış, küstah Çapaksız bir bakışım olsun isterim Eylemsizlik bildirgesi sunsun tüm günahlar Gürlesin bulutların nemi humuslu toprağa İsimsiz babaların irinleri kirletmeden uyansın sabah Ne yapsam rüzgar saçlarımı karıştırıyor Her yalnızlık farklı bir düş olarak çıkar karşıma Sokaklara iner sesim korkusuz ve gümrah Ne yapsam rüzgar saçlarımı karıştırıyor Telaş vakti sunulan kavgaları sunalara verdim / göç vaktidir Ey baharın kapısı olan çiçekler Taze bir ölüyü kokunuzla diriltin bu sabah