Aşk B'atağı /yenildik!
Z Zeyneb Özge Yazıcı
0
Altın Yaprak
Dinle Eyy,bil diye yazdım..
Yeni bir öyküye koyulmuştum ki..
Sorma aşk,yine beni zerre eden sen oldun!/
Solumdan alıp,sağıma vurdun!/
Tam elini tutmuştum ki..
İtina ile y/itilen ben oldum../
Eyy diye/rek nefeslediğim
Alamadın beni berine
Sana ölümsüzlük giydirecektim
Küçük kaldın için/d/e.
Hani yaşımız kadar ağırız ya kefene
O kadar mecbur muyuz ölmeye!?
Bak/ma bana öyle
Baktıkça,
Saç sakal içime akıyorsun
Sonra hece hece bana yollanıyorsun
Hainmişsin bilemedim g/ece
Sen yoksan ben varamazmışım sevmelere
Sen varsan ben ölemezmişim sevdiğin/l/e…
Bir de durmuş,uzaktan bana musallam oluyorsun..
Mesele aşksa
İçinden sağ çıkılacak bir hal göremiyorum
Mesela olacak / olan/ aşksa
İçinden sen/le de çıkamıyorum
Biz olmaya yeltendiğimiz andan beri, yüreğinin içinde hep g/ece kalıyorum..
Sen ki Eyy..
Uykularıma kızıyordun
Elini uzattığın zamanlarda boşluğa düşmekten yakınıyordun
Bilmeliydim
Hiçbir uyku/m hayra alamet değilmiş
Bizim ettiğimiz Aşka kıyam edememekmiş Eyy!/
Bize kıymak demekmiş
Bilsem de Diyemedim Eyy!/
Bil Eyy..
Saçlarımdaki örgü düştü ve dilimdeki dua bir düş/tü ki
Sana tutunmaya mazeretim ,yalnızlığın oluyor/du
Yazılamayan şiirler kadar korkak kalıyorduk gecelerde
Sana bir söz söylemek ,kapının eşiğine adımlarımla gitmek yazmaktı
Oysa ne çok küfür ayıklamıştım,dizlerimdeki kanamalardan
Sana belalarım çok uzaktı
Ağzımdan toplarken ayrılıkçı heceleri
Konuşmaya çalışmak ahmaklıktı..
Ahh Eyy..
Gözünde uyuduğun geceyi,ben hep geç ağlardım
Bilmezdim ki nefesine adanan soluksuzluktu
Bilsem,seninle uyur seninle kalkardım
Sen mutlu bir s/onla biten masal adarken kendine
Ben o kitabı hep baştan sağmıştım
Kirpiklerimle direnirken gölgelere
Ve ellerimden yıkarken o ilk tutuşmayı
Saçlarımdan sızan kanamayı,uğurum sanmıştım
Bir kez daha vurulsam,gecelerinden
Sanırım biz olmaya kahkahalarla yuhalanırdım..
Şimdi Eyy..
Sesimi soyunan kulaklarına bunları iyice iliştir
Başka bir tahammül sınırlamaz bana
Sabır,tenha bir ayyukta debelenirken
Çağıramam onu yalnızlığıma
Hıçkırıklar renkleniyor şimdi gözyasımla
Ve ince belli bir zaman dilimi oluyorum gurbet mevzularında
Sana ısmarlanan ayrılıklar,beni gezip geçerken
Uğruna durulan ve durdurulan bir hayatın özeti oluyor sustuklarımız
Bize çok kalıyor ayrılma ihtimallerimiz..
Söylesene Eyy..
Biz neden hep bir imtihanın intiharı olmayı seçtik!?
Ellerimi tutmak bu kadar mı kabustu ellerine!?
Neden sende/n bu kadar az bahsedildi/k!?
Sesinden ilikli sesimle denize hazır bir şehrin içinden geçtik
Sonra gidici bir şiirin söz diliminde bir ahkamla belirdik
Bilirim,bilmezlik işime gelse de
Sularca uzun bir yollanışın içinden geçtik bir kere
Gözlerini sağır yolların kabulsüzlüğüne yatıran beklemelerin avucundan/n dilenildik
Bitti dedik ya bir kere
Dönüşleri hep yalancı belledik..
Oysa Eyy...
Dilime yumarken susmayı adını dışarıda unutmuştum
Farkındaydım,kendime ömründen artıkçı bir mühür kurmuştum
Yokluğunda ve dahil hep sustuğunda
Hatıraları bozdurup gönlümü öyle doyurmuştum
Bana hep gel/emey/ecek vaad eden günleri hıçkırdığım yaşınla boğmuştum
Yani yokken varlığından
Varken çokluğundan olmuştum..
Gelip verseydin yanıma varlığını,ölen bir geceden daha sağ dururdum..
Şimdi Eyy...
Suya dökülen esrarın,saçlarından örülüyor
Ve nedense Geceye tembihli bir intihar girişimisin
Ne yanda/n toplasam,elimde/n dürülüyorsun
Aşk kılığında bir ceza oluyorsun
Haydi savur bana şerefli sözlerini
Uçur bana güneş bezgini küllerini
Say ki
Sen bu insafsız kimliğinle benim kabuğuma y/ara koyuyorsun
Çekil gözlerimin altından
Ne yaparsam yapayım
Çiğnendikçe /aşka/ batıyorsun..!/
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş