Ayrılık Makamı

Mükrim bir zamandan Rüzgar ölüsü benizler giydim tenime Üşüyemiyorum doya doya Mıhlanıyor iliklerim öte beri ziftlere! Paklanamayan gündüz merasimlerinde dirseklerime kadar mateme batmışım! Ölmek kolaysa Direnmek niye..!? Alnımdan akan ter fırtınasına boyun eğemezsin sen O kadar cömert sancılara gelemezsin!! Değil mi ki. . Hep öldürmek yanlısıydın? Hep kolaya kaçmak,en müdaafa-i bahanendi Bir kez dirilesi dursam,tekrarlanmak dehşetiyle boğazın sesinle iliklenirdi! Meleksimâ duruşlarından soyunalı,hep aynı kendini üşüyorsun Ve bana bir göz pınarı büyüklüğü kadar bile ağlayamıyorsun Ne/yi yaşadık biz kahrım? Hangi çile/m/de mübarektik!! Neleri aştık ki, ödüllenelim birbirimizle!! Haklıydın belki de Bir kez değil, bin kez de ayyuka gölgemi bahşetsem Yaranamam kirlenen bize! Durulanamıyoruz artık,boyumuz kadar siyahız Fırçanın ucunda Tuvale hapis birer halin avcısıyız . Gidecek yeri olmayan birer aşk mağduruyuz Ve ben artık Nefes almamayı,seni solumaya tercih ediyorum Figanımdan feryatlar toplayan bir güne Hiçliğimi soyunup Sensiz de adımlanacak ve fakat ,elbet kolay olmayacak bir yola baş koyuyorum. . Diz çöküp davamın önünde Gitmek kadar asil ve dön denemeyesi bir bela ararım da kendime Gözlerine uçurum üflenmiş bir sefilin son gamzesi olurum,yüzünde! Çileleniyorum,halime bak Git gide,öteleniyorum her şeye Senli bir ömrün,sensiz son kavminde Yaprakları sessizlikle yırtılmış bir takvimin Görülebilecek en son yanı olabiliyorum!? Merasimsiz bir elvedanın,ayaklarıma doladığı iki adım ileri,bir adım geri nöbetleri Tahammül edilemez bir can zübbesi!.. Doyabilirim sensizliğe her zalimlikle Giderken, asil bir yaranın kanamasını üstüme giyerim de Dilimden sarkan bir türkünün son çağrısı olurum!? E haydi,sabırsızım tek kalmaya!! Ne kadar erken ayrılık,o kadar tez bir yalnızlık Daha,alışmanın kucağına yatıp,şefkat dileneceğim!. . . Kendime,yalnızlıklar besteleyip Yağmur yağdıran gecelere söyleteceğim!? Malum,ziyan etmemeli kalan (!) hiçbir tek hacmi! Susabilirim artık değil mi!? Müsadenle sevgili,ortama gönül uydurmam lazım! Biraz çoğul,biraz tekil Ama sadece kendimsiz bir senfonide Ağır ayaklanmalar eşliğinde Çırpınmalıyım dehlizimde! Bizi bize kavuşturan Ayırsın seni benden Beni sen/lik/den Durduramıyorsak zamanın ilerleyişini Ve geçmişe bakıp da Geleceği ısmarlayamıyorsak önceden Ben ölmekten daha kolay bir eylem göremiyorum! Zılgıt düğümleriyle çığlıklanan sesime Rüzgarı yumdum Gayri,yettim ölecek bir yaşa!? Ismarladık Allaha Ismarlandık Allaha Adım,adım,adım Varıyorum zindan müsveddesi bir hayata. . Vira Bismillah!!!