Gurbet Çiçeklerim

Her acı hasretin sam yeli Savurur ruhumu can özümden Zehirden bir sancı oturur sineme Sus kalır ağlamaklı yanım Hayat rüzgarlarının eteklerinde Açar gurbet çiçeklerim Ne toplamaya yeter gücüm Ne vuslata ömrün çizgisinde… Gözlerimde anıların buğulanmış sahnesi Öylesine yansır düşlerimin penceresine Üç küçük candık Ellerimizde oyuncak bebeklerimiz Salıncağa asılı erişilmez hayallerimiz Nasıl da süslüydü nasıl da masalımsı Her zerresi umut Ve özlem Hayatın hakikate bakan yüzünde İşlemişti benliğimize Hiç bu kadar yakın olmamıştı Böylesine tanıdık… Şimdi İçimde bir ben var ki Hasretin darağacı… Mor dağların ardında açar bilirim Sisli gönlümün özleme adanmış çiçekleri Dualar yüklerim nemli bulutlara Her kar yağdığında Sevgiden buket yaparım kardelenleri… Büyüdük Yorgun mevsimlerde Yudumlayarak acılarımızı Dallarına tutunduk sonbaharın Ve yağmur taneleri misali Serpildik bambaşka diyarlara Sizin diyarınızda da söylenir mi Gurbet şarkıları… Böylesine hisli dokunur mu yüreğinize Nerde solgun ümitler görsem Siz sanırım dokunurum sessizce Yangın yerine boyanır matemim Ağlar gökyüzü benimle Bir de sılada açan Gurbet çiçeklerim…