Yağmur Kokulu Düşler

Zaman yağmur kokulu düşlerin esiriydi Ve ben Kum saatinin kollarında Azaldıkça çoğalan sevginin nehri... Uzak diyarların hasret dokunuşlu rüzgarı Usulca yâr olur yaralı sineme Saçlarım hazan sarısı Savrulur her fırtınada sürüklenir dehlizlere. Tutunacak ellerin de yok yanımda Yıkılır üstüme semanın kandilleri Kelimeler hüznü giydiğinden beri... Ruhumu saran sessiz bir uğultu hicran Ağlattı yetim yanlarımı Düşecekti büktü dudaklarını Yağmurun ağıtlı damlaları... Gizledim sırrını gözyaşımın Söylemedim geceye Siyah bir inciden topladığımıı…. Bilmezdi hiç kimse düğümlenirken sızın Kalbimin sana aşinalığını... Her gidişin arafesinde Sendelerken üşümüşlüğüm Zemheri kırıklarını konuk eder can fanusunda İncinir düşlerim Mıhlanır yüreğimin hanesine Sessizce gömerim seni Nefesinin değdiği gamzelerime Bu kaçıncı susturuşum bilmem Öksüz dizelerimi Kuytularıma derin bir ah düşer Masum buğulu özlemlerimin Yankılanır sen diye... Sus kallır bir yanım Bir yanım ansızın kopan vâveyla Vuslatım dikenli güllerin esiri Göç vakti kervansız kuşlar göçtü aşk bahçesinden Küskündü nağmeleri. Şimdi Hüzün bakışlı kardelenler avutur Mevsimsiz kışlarımda Çorak sensizliğimi...