Güneşler Uçurdum Karanlıklarda

Bedenim yanıyor, ruhum üşüyor Karanfiller soldu kavaklıklarda. Sevgi yüreğimden düştü, düşüyor Ben bana sarıldım kayalıklarda. Oysa yüreğime ekmiştim seni Gönlümün gönlüne dikmiştim seni Ve her fenalıktan çekmiştim seni Sense namertlerde, ayaklıklarda. Artık kimse aldırmıyor sızıma Boyun büktüm kaderime, yazıma Komşu oldum oğlum ile kızıma Güneşler uçurdum karanlıklarda. Bir zamanlar rüyalarda uçardım Bir iklimden diğerine göçerdim Her mevsimde ayrı çiçek açardım Nergis yetiştirdim kuraklıklarda. Yüreğim yaralı, gönlümde sancı Dostum beni anlamıyor ne acı Boğazımda kıl yumağı topacı! Sevdalar büyüttüm bataklıklarda. Bağrıma oturan taşlar tesellim Karanlığa sızan yaşlar tesellim Resul'e sevdalı düşler tesellim Bir umut bekledim tüm atıklarda. Hayrını umduğum günün ikisi Bindiğim ayaksız atın terkisi Arştan gelir son muhabbet türküsü Uykular uyuttum taş yastıklarda. Unuttum, anılmaz göbek adını Duyan yok Kaleli bu feryadını Çingene celladı al muradını Aklımı yitirdim Çırpılıklarda.