Ay Sancısı

yorgunum uçurum diplerinde zirvelerinde yıldızlar dökülür bir yanıma bir yanım çığlık çığlık girdaplardında söyle cılız gülüşün mü hoyrat uysallıkların mı girdi kanıma bu gecedir karanlık şüpheyle dolaşır ayrıntılarda an olur ruhunu neşterlersin kanlar içinde sönmüş bir küçük ateşin küllerinden türküler yakasın delice bu gecedir yıldız basar- bulut sarar yarana kısır bozkırlar acır gözbebeklerinde ananın kavruk yazgısı bir de nafile zamanlar saplanır yüreğine isyanla gecedir bu... yorgunsun karaya boyanmış kentlere gidip gelmekten kirli bakışlardan kör dostluklardan bazan kar da kara yağar karanlık sokaklara nasıl tükürük gibiyse gülüş namussuzun suratında gecedir parmak uçlarım diken kesilir bir an dokunsam tenin acır gövdemden dörtnal geçen bir deli tay olursun bazan yangınlar ertesinde baharlar ucundasın... değmeyin yüreğim acılı anlatamam kollarımda ay sancılı...