Gece..çay..sen

camın denizinden gül kırmızı akşam düşen içinden bulutlar geçen bir bardak çay sen.. bir bardak ince belli pürüzsüz sana dair ve senden sonra yıldız fırtınaları ay yağmurları sonra güneş suları çöl baharları ırmak dağları içmek senin içinde gözelerini delirmek gözlerinde sağılmak aşkın imbiklerinden deryama düş-sün düş iki can bir beden güzelim kısrağım efendim kölem gül ki canımın kasesinde tazelen sözün acze düşer ancak yaşanır bu dem rüzgar dağların su güneşlerin kişneyen çılgın bulut öpüşün yıldırım çöküşün dil kesen uçurumların düz dağların sarp ovaların gece çay sen okyanusun geçmesi iğne deliğinden dokunmamış bir zamanı yırtarız katışıksız ipekten som buluttan arı düşten bir coşku aklını yitirmiş kanatlanmış bir hüzün gel hadi gel hadi gel hadi gel ömrüme gönlüme çölüme demlen