Gözyaşı İstasyonu

şimdi sen nereye gideceksin kalbin yıkılmış şehirler gibi içinde depremler ardı ardına şimdi sen nereye gideceksin ana kokusunu özlercesine yolun yalnızlığa varır iki pınar gibi gözlerin bütün göklerinde yağmur gözyaşı istasyonu bu ellerime dökülsün yaşların sen beni sevdin beni sevdin her damlanı kalbimde saklayayım ezberledim artık bütün dakikalarını gözyaşı istasyonları dolu ömrümün her giden alıp gitti bir parçamı gayri iflah olmaz gönlüm ipi kopar uçurtmanın ve sadakat nalçaları bir araya gelmez tekrar kırılmış aşk parçaları buğulu camlarda bir el şaşkın öylece ortada ucu yanmış bir hoşçakal atılmış kibrit çöpüyüm içilen son sigarada şaşkın öylece ortada kalmak dipsiz bir uçurum avuçlarda gözyaşları son ağlayan ben olurum