Her Ömrün En Güzel Gecesi

söğüt yaprağı kapını aç bana tomurcuğunu arala gülünün kalbine al da arındır bir yanın var ki kelebek kanadından ince dokunmaya kıyamam içimde aygırlar azdıran bakışın başka bungun çağlayanlar çıldırır içimde çılgın göğün pençesidir ellerim dağların yerle bir olur devrilir ormanların seninle sürüklenir boz bulanık sellerim her ömrün bir en müthiş gecesi vardır akıl arınır beyin kıvrımlarından yaban soluyuşu kalır som bir yüreğin seni buldukça ölür sana vardıkça dirilir gövdem dudaklarında yanar bütün kurallar ahlakın giysisini yırtar ellerin demse işte dem... izin ver sularım aç kıraçlarına girsin uçurumlarına dolayım bir ömür saklanan gizlerini ser gözbebeklerinde boğulayım o zaman yıldırımlar doğurur gövdenin göğü depremlerle sarılır kolların yangınıma şimdi ağaçları söken parmakların senin oysa dokunmaya kıyamazdım onlara demdir bu verirsin kendini bütün susuzluklarına ömrümün vurursun yangınıma kutuplarını söğüt yaprağı bir kapı aralanır tomurcuğunun rahmine düşerim can gibi demdir bu ancak buna denir aşkın düğünü ilk o şafak anlarız dünyanın döndüğünü