Vasati Kırk Çöp-ıı

karanlık eşkıya yağmur akşam kalabalığını esmere boyayan sesiyle kavruk bir delikanlı korsan kitaplar satıyor Hallacı Mansur'un külleri karışmış suyuna yüzünün vadisinden Dicle akıyor yüzünün şuasında terleyen huşu sakallarında titreyen yağmur gözlerinde vakt-evvelin nice huruşu şehr içre bir adem ki başka kavimlere dair duruşu ve nice diğerleri... şehir ve akşam karmaşalar iklimi küp hüzünler kare düşler kibrit kutusu aşklar sağlık kıraathanesinde yirmi yıldır birice sığınmış arkadaşlar ve yine de gülümseyen keder kahredilmiş yanlarına yarım yamalak düşlerini bastırarak hoyrat düştün bu yerlere ey çocuk gayri vitrinlerde saçlarını tarama eski arkadaşlar ki çığlıkları dallarda... yollarda bakışları köşe başlarında ey çocuk yitik sevdalarını buralarda arama bırak tuzlu birkaç damla aksın yarana