Yed-i Beyza

suyun sayfalarını açtım ışığın sesleridir o ışık hışırtıları kadim bir aşkın tazelenmesidir okudum damla damla sonsuzun türküsünü okudum zamanın gözlerinden suyun sayfalarını açtım da soyunup üryan kaldı şuası zamanın memelerini okşadım akşamın şarkısı bulaştı avuçlarıma hayatın rahmi dalgalarda çalkandı daraldı dalga dalga büyüdü dalgalarca çıldırdı dalgalarda yırtıldı suyun sayfası sustu su gece suları ay düştü kavladı zamanın derisi acının narında pervane yürek ay yarim ol bir gece değilse ömrüm yanık külüdür hadi uzan gönlümü tut yed-i beyza sarar her dem suların her damlasını gök boşluğun bir aklı var mor bulutun bir yüreği deli dalga deli dalga her çırpınışın bir umut neyi bassam diner ola hasret dağının yarası zamanın derisi kavladı koca bir hiç çıktı içinden demek zaman da yalandı