Yolculuk

Zamana hangi iz çizilir gözlerindeki esrardan Farkı var mı solan günün sararmış yapraklardan Geride kalan nedir dayanılmaz yalnızlıklardan Bir gün son kez çıkılır bütün kapılardan Yüzlerden dökülen görünmez bir tozdur kederin ayaz bir acı kalır yitirmenin çığlığı eksilir bakışlardan yaşanmış aşklarını süpürür sabah günü gidenin yollar kapandı kardan haber gelmiyor yardan billur kadehleriyle bulutlar sonsuzluk sunar yüreğine gün ışıklarına karışır gözlerin şeffaflaşır bir gün son kez çıkılır bütün telaşlardan kuş olup da göçen ömür aşktan başka neyi taşır giden el gitmeyi öksüzlük dokunur kalanda kimsesizleşir dallar her yaprakta yeni baştan yolculuklar damıtır kalp akıp giden her baharda küldür ana yurdu ömrün güldür hayat biraz taştan kadim yoldaş rüzgar üfler zamanın çaldığı kaval biraz kamış göçmen yürek bir yolculuk efkârında yana yana kanayarak dökülen bir yaş misali bir gün kimsesiz kalır kül onu savuran rüzgarla