Kanto XV

-Metin Cengiz’e Flamalar vardı yukarılarda bir yerde Havai fişekler davullar çifte çifte Uçarı mendiller vardı kırmızı mavi Avluda incir ağacı, saksı çiçekleri Gemiler vardı ay ışığında yıkanmış Sedef ve mercan, ışık ve gölge Dolardı ruhuna yıldızlara baka baka Dünya, gürültülü o koca orman Avluda dönen leylaklar vardı Bütün geceyi cam buğusu sabaha taşıyan çiçekler Gözlerini açıp kapayıncaya kadar geçerdi Kevser Bakır gözlü keder Uzaklaşan trenler, ardıç kuşları, kartallar, Acı çekenler vardı dünyada Mutsuzluğa yenilen ruhu vardı Giderdi taptaze bir sabaha, titrerdi Yüzünde kuş gölgeleri vardı, pars izi, Buğusu varoluşun, bulantısı, sıkıntısı, Yakıcı ısısı, çekirdeği gelecek yaşamın, Dönerdi işte elinde ağrılı bir çiçek vardı At fışkıları, fenerler, şimşekler boyunca Dönüverdi belli ki insan kalmak için