Anam Ve Ateşin Zifafı

İ/. İri iri yanıyordu... Gözleri, eşkiya sorgulayan bir yargıç gibi Yalazlarla dans ediyordu anamın İri iri yanan tandıra bakıyordu ağlamaklı Bir çıngı sıçrıyor sekr durumunda Bir yıldız kayıyordu saçından Anamın gözleri ateşten resimler, bozbulanık bozlaklar Ve doludizgin şiirler çiziyordu dört koldan... İi/.. İri iri bakıyordu anamın seyyareli şakağı Sanki tarhana vurmamıştı da kara kazana Acılı geçmişini kaynatıyordu Bir köşesinde ömrünün kendisi suskun Ötekisinde lacivert gölgesi oynaktı Ve orta yerde takvimleri yakan ateşti zalim Küllerden güller fışkırıyor zira Ve iri bir feliks yavrusu doğuyordu çığlık çığlığa Anam ateşten güller devşiriyordu... İii/... İri iri kabarıyordu deveran Anamın basireti burulmuş boğa misali yutkun Tarhananın öfkesi çivi çiviydi sümerelinde Kızıl pelerinini çeviriyordu gürgeni piramit kalıplarının Ve alınyazısı eviriyordu ateş zebanileri Gözlerinde perilerle dans eden meşe Sanki çalı çırpıyı değil de Israrla elemlerini atıyordu anam ateşe... Belki de ondan alev gülleri devşiriyordu Anamın gözleri ateşten resimler, bozbulanık bozlaklar Ve doludizgin şiirler çiziyordu dört koldan...