Hummalı Hatıralar

A/. Medet ya hakikat! Medet ey bencileyin insanlar... Anıların hummasına tutulup Takılmak var ya bir yazertesi Aç kanatlarını irem'in sitemkar ebabili Bekleyen bencileyin mabedin eşiğinde Ne içinde kıymıklı ömrün koşarcasına Ne de dışında ayazlara sarmalanıp Sisler ortasında ince ve uzun siluetimi içerek Yok olmak hummasında anılar okyanusunun Medet ya hakikat! Medet ey süt süzen şeffaf vildanlar. M/. Medet ya hakikat! Medet ey geceleri puanlayan eski ustalar… Ve anılara kayıt tutan kalemdar Kestirmeden süzülüp Ve tüneyip sivri taşlarına eski kuşlukların Sıtmalarla titreyen omzumu uzatıp geçmişe Şakağımdan sızan ışık damlalarını sunmak Bulut bir çamçak içinde lordlara Dingin denizlerde kayıp o yazertesi Damgalanmak esrik kapısında hummanın Medet ya hakikat! Medet ey sınırları bekleyen yaşlı gılmanlar