Sen/in İçinde Öl/düm

Yalnızlığın ağır hicran yarası vuruyor sol tarafıma Karanlığa sürgün tenim yine Alt yazısı olmayan Fransız bir film gibiyim hayata Üstünü sıkı giyin Soğukluğum düşecek belkide geceye Son defa bilendi ayrılığa bütün bıçaklar Ve yıldızlarda sessiz bir isyan Öldürmek istedin sen Ben savaştım Dilime kelepçe vurdun Gözlerimle konuştum Göstermedin bana kendini Hasretinle boğuştum Yetmedi gücün Yırtıldı karanlık ela gözlerde Geceler bağışlanmazdı bilemedin Sadece bağışlayıcıydılar artık öğrendin Şimdi uyandım uykusundan ayrılığın Bir daha uyumamak adına Boğazımı dar ağaçlarından Bedenimi çarmıhlardan Ve başımı giyotinlerden kurtardım Yıllara umut astım Ve inan ki hayata değildi sadece sevdayaydı kastım Uğruna ölmeye değer bir sevgi yok artık Bundan böyle uğruna öldürülecek sevgi çok