شمارهٔ ۱ - مس قلب در خور اکسیر
ع عارف قزوینی
0
Altın Yaprak
دل به تدبیر بر آن زلف چو زنجیر افتاد
وای بر حالت دزدی که به شب گیر افتاد
دانه خال لب و دام سر زلف تو دید
شد پشیمان که در این دام چرا دیر افتاد
گاه و بیگاه ز بس آه کشیدم ز غمت
سینه آتشکده شد آه ز تأثیر افتاد
به نگاهی دل ویرانه چنان کرده خراب
که دگر کار دل از صورت تعمیر افتاد
عارفا بندگی پیر مغانت خوش باد
مس قلب تو چه شد در خور اکسیر افتاد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş