Kahır Demi

Bildiğini sandığın herşey Aslında hiç birşey bilmediğin… Ne çok bilmiyorsun öyle! Bana istinat ettiğin suç Beni kaldıramıyor sevgili Senden beraat ediyorum Sevda işte alt tarafı Bir ölümlük yani… Kaldır duvağını hüzünlerin Perdeleri çek Sabaha çok az var İşkillendirme umudu Fecrin bakışları esmer Sakın aldanma ey bozma şair! Hiç aymayacak günler… Fiyakalı bir yalnızlığın koynunda Erken yaşlandım biliyorum Yorgunum Hayat, düşüyor iki omzumdan aşağı Düşüyorum… Yaralı yanlarımdan kanıyorum yeniden… Gözlerinde güz sancısı ey yâr! Üşüyorum… Giyinmeye çalışırken sözlerimi Dilimden aşağı dökülüyor cümleler Bahtıma sükût düşüyor Susuyorum… Düşlerimin en düş yanı! Bakışlarına koca bir ömrü adarken ben Gittiğin kadar kaldı ömrüm… Şimdi ömrün, kendime kaldığım kadar… Ceplerimde birikmiş ne çok sitem var bilsen Ve aşk belki… Neresinden dönersem aşkın, hep sitem Ne kadar sitem etsem Hep aşk kesiliyorum sana Bol ağrılı kahr-ı revan içinde…