شمارهٔ ۱۱۴۴

آ آشفتهٔ شیرازی
0 Altın Yaprak
ای نوش لب که داری خود آب زندگانی بازآ که سوخت ما را سوز عطش نهانی این شیوه از که آموخت چشمان تو که دارد ‏ با دوست سرگرانی با غیر مهربانی با عشق عقل مسکین کی پنجه آزماید با بازوی توانا با ضعف ناتوانی مجنون نمود خلقی چشمت بسحر سازی دل خون نمود جمعی لعلت بدلستانی صورت نگار چینی گر صورتی نگارد کی نقش پیکری بست سر تا قدم معانی آنشوخ کان شکر بگشود کاروانها شکر ببر زشیراز در هند تا توانی آن یار نوسفر را از من بگوی قاصد بازآ که نیست حاجت ما را بارمغانی انبوه لشکر خط گرد چه زنخدان باشد بچاه یوسف انبوه کاروانی از درد اشتیاقم پیش لبت چگویم تو چشمه حیاتی از تشنگی چه دانی لیلای دشت حسنی عذرای کاخ عشقی هر جا که دلفریبی است میبینمت تو آنی ماهی چه در نقابی شکر چه در ختایی سروی چه در کناری جانی در میانی ای عشق از مجازم بردی سوی حقیقت جانان چون آن ما شد حیف است بیم جانی ای عشق پادشاهی میکن هر آنچه خواهی گر بی گنه بسوزی ور بی عمل بخوانی آشفته را پناهی جز کوی مرتضی نیست انت الذی معاذی یا منتهی الامانی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.