شمارهٔ ۹۲۴

آ آشفتهٔ شیرازی
0 Altın Yaprak
شبها ببزم غیر تویی شمع انجمن چون شام کور میگذرد هر شبی بمن پروانه ای که گرد سرت پر زند منم در محفلی که روی تو شد شمع انجمن بازآی چون نسیم سحرگه ببوستان تا غنچه همچو گل بدرد بر تو پیرهن هر دل که شد بشام غریبان زلف تو تا صبح روز حشر ندارد غم وطن آنرا که سرو و گل بنظر جلوه میکند هرگز ندیده سرو گلندام سیمتن عیسی صفت بمقبره کشتگان بیا کز شوق تو کنند قبا بر بدن کفن از آب چشم و آه من ای شوخ الحذر کاین برق خانه سوز است آن سیل خانه کن زآن دام زلف و دانه خالت که بر لبست یوسف هزار افکنی اندر چه ذقن هر کس که گفت مشگ بود از ختا کجاست نیکو ندیده نافه آنزلف پرشکن پرچین کند چو حلقه آنزلف مشکبوی در هر شکن اسیر کند آهوی ختن آشفته از خودی بگذر تا رسی بدوست کاندر حریم عشق نگنجیده ما و من آن خاک عرش فرش سر کوی مرتضی آن شهسوار عرصه امکان ابوالحسن

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.