بخش ۶ - الحكایة و التمثیل

در رهی می شد سنایی بی قرار دید کناسی شده مشغول کار سوی دیگر چون نظر افکند باز یک مؤذن دید در بانگ نماز گفت نیست این کار خالی از خلل هر دو را می بینم اندر یک عمل زآنکه هست این بی خبر چون آن دگر از برای یک دو من نان کارگر چون برای نان است کار این دو خام هر دو را یک کار می بینم مدام بلکه این کناس در کار است راست وآن مؤذن غره روی و ریا ست پس درین معنی بلاشک ای عزیز از مؤذن به بود کناس نیز تا تو با نفسی و شیطانی ندیم پیشه خواهی داشت کناسی مقیم گر درخت دیو از دل برکنی جانت را زین بند مشکل برکنی ور درخت دیو می داری به جای با سگ و با دیو باشی هم سرا ی