بخش ۹ - الحكایة و التمثیل
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
بود مردی در سخاوت بی بدل
هرچه بودی خرج کردی بی خلل
مینداشت البته یک جو زر نگاه
گفت یک روزیش مردی نیک خواه
کای فلان آخر نترسی از هلاک
کان زمان کز تو برآید جان پاک
چون نمیداری نگه یک پیرهن
پس فراهم بایدت کردن کفن
گفت چون جانم برآید در پسی
وان کفن کدیه کنند از هر کسی
گر ز دروازه درآیم نیز من
پس شما بر سر زنیدم آن کفن
حرص مینگذاردت پاک ای پسر
تا پلید آیی تو درخاک ای پسر
دایما در خوی ناخوش مانده
وز صفات بد در آتش مانده
تا صفاتت باتو خواهد بود جمع
تو نخواهی بود بی سوزی چو شمع
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş