بخش ۹ - الحكایة و التمثیل
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
در رهی میرفت شبلی دردناک
دید دو کودک در افتاده بخاک
زانکه جوزی در میان افتاده بود
هر دو را دعوی آن افتاده بود
هر دو از یک جوز میکردند جنگ
شیخ گفتا کرد میباید درنگ
تا من این جوز محقر بشکنم
پس میان هر دو تن قسمت کنم
جوز بشکست و تهی آمد میانش
برگسست آنجایگه آهی ز جانش
گشت بیمغزی خویشش آشکار
اشک میبارید و میشد بیقرار
هاتفی گفتش که ای شوریده جان
گر تو قسامی هلا قسمت کن آن
چو نه صاحب نظر خامی مکن
بعد از این دعوی قسامی مکن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş