بخش ۳۰ - المقاله
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
تو طوطی قفس را تا نمیری
نخواهی رستن از بند اسیری
ترا چون در صف صورت کشیدند
تو افتادی به دام ایشان بریدند
بمیر از لذت و ترک شکر کن
چو سیمرغ از همه عالم گذر کن
اگر ترک از شکر گیری تو چون باز
به هندوستان روحانی رسی باز
وگرنه بر سر باطل بمانی
چو کوری بی عصا در گل بمانی
همی غلتی چو مرغ سر بریده
به دست خویشتن شه پر بریده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş