شمارهٔ ۴۰
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
دانی تو که شمع را چرا افروزند
تا کشتنش و سوختنش آموزند
چون آتش سوزنده غیب است بسی
چیزی باید که دایمش میسوزند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş