Kayıt Düşmek

- attila ilhan'ın anısına - hayata kayıt düştüm zil zurna bir zamanda işinde gücündeydi yağmur, ıslatıyordu şehri kalpaksız bir attila ilhan yağıyordu doludizgin bir yaşama savaşından karanlık sokaklardaki gizli öpüşmelere "an gelir" di işte mecburiyeti olmasa da yıldızlar da ıslanırdı yağmurda haliç'te dok işçilerinin grevi çoktan ertelenmişti yağmur sebebiyle kaç şilep "sisler bulvarı'nda yalnız yürüyecekti" attila ilhan'sız selam verecekti kaç rüzgâr grevci işçilere bir öpücük kondurmuştum iki yudum biranın esrikliğinden aldığım cesaretle "yağmur kaçağı" şiirlerin tanıklığına sığınıp gözlerindeki hüzünlü güvercinin yüreğine sokakta bir başıma kaldım, karanlıktı çakal ulumaları devriye geziyordu tilki adımlarıyla "bir militan ölüyordu" gecenin en şiirsiz yerinde beline doladığım kollarım da hayırsız çıktı kırıldılar durduk yerde "çöp gibi bir oğlan" seni alıp gitti yağmurun tam ortasına oturup ağladım anason kokusundan boğuluyordu gece "yoksul gramofonlar" dan suzinak hüzünler üstüme başıma akıyordu aklım başımda değildi besbelli bütün şehir üstüme üstüme geliyordu grevci işçilerle peynir ekmek yedimdi en son porsuk'ta alabanda olan gözleri rüzgârlı çocuk haber vermeseydi öldüğünü bütün şehri ateşe verecektim hayata kayıt düştüm zil zurna bir zamanda işinde gücündeydi yağmur, ıslatıyordu şehri kalpaksız bir attila ilhan yağıyordu geceden ben fena halde ıslanıyordum gecenin şiiri doğurduğu saatlerdeydi zaman