Ben Çok Sevdim Sana 'seni Seviyorum' Demeyi

ben çok sevdim sana "seni seviyorum" demeyi sabaha uyandım masmavi bir güneşle "seni seviyorum" kuşlar kondu pencereme kuşlara ekmek verdim kaçmadılar benden "seni seviyorum" simitçi çocuk sanki "seni seviyorum" diye bağırıyordu simitler gül kokuyordu sen olunca işin içinde işin rengi mavileşiyordu fırtınalar ıslıklarını çalarken penceremde yağmur damlaları pıt pıt "seni seviyorum" makamında yüreğime damlıyordu aynada suretim suretimde gözlerinin izi rüzgâr ta oralardan senin kokunu getiriyordu dağ çiçeklerinin kokusuna senin kokun karışıyordu ben çok sevdim sana "seni seviyorum" demeyi işimde gücümdeyken gündüz vakti dağlar dağ gibi yükseliyordu dağlar gökyüzünden maviler topluyordu hani şair olsam her harfine şiirin "seni seviyorum"u sığdırırdım yine de sen böyle bir olasılık olduğunu unutma serçelerin konduğu dizelerde "seni seviyorum" kokabilir şiirler başkaları yazsa da aslında beni anlatıyor şairler rahatım bu yüzden "seni seviyorum" ya bu bana yeter bak mesela hani yoksun ya yanımda yine de bak sen hani ben doğmuşum ya yılın bu gününde ne iyi etmiş anam beni doğurmakla eli öpülesi kadınmış anladım bunu yoksa nasıl görürdüm bakışlarında gül koktuğunu böyle rahat böyle içimde kuş cıvıltıları böyle gözlerimde sabah güneşi yüreğimde tarifsiz bir heyecanla ben çok sevdim sana "seni seviyorum" demeyi