Ay Tutulması (1)

I sefaletimin yollarda sürünmesinin kıldan ince acılarla sensizliği ağlaması boşuna değil sensizlikten tıklım tıklım bahar göğünün altında saçlarımdan yıldız yağsa ne fayda II üstü başı perişan hayatın kırılgan yollarında kendimden kaça kaça geldim kapına aşk ikliminde lime lime edilen ömrümün elbet bir diyeceği olmalı geçip giden hayata III mavi bilyelerde güneşler arayan çocukluğumun biriktirdiği sarışın güneşler mevsimsiz fırtınaların paramparça ettiği yüreğimde içli bir şarkı gibi kanayıp durmakta IV ruhunu mezatlarda satışa çıkaran dervişin halinden betermiş sensiz olmanın ruh hali ay tutulması zamanların kıyıda seksek oynamasına aldanıp da beni karanlıklarda bırakma V rahman tanrıların miadı çoktan doldu sensizlik kıymık acısından beter batıyor bağrıma yosma bir ay amansız yanıyor kış üşümesini ağlarken gözlerin kalbim coğrafyasında