شمارهٔ ۱۰ - قطعه

سپهر منزلتا تا سپهر راست مدار مدار آن بمرادت چنانکه خواهی باد الهی افتد بر خاک سایه ی تا ز فلک ز رایتت بسرش سایه ی الهی باد هر آن ستاره که شب بر درت چراغ نسوخت سیاه روزتر از شمع صبحگاهی باد بطرف ماهت اگر پای کج نهد کیوان ز جنبش سرطان کشتیش تباهی باد اگر نه دانه کش خرمنت بود برجیس ز خوشه چینی دونانش چهره کاهی باد نه گر دهد بتو ای شیر تاج خود بهرام بسر چو گاو دو شاخش ز بیکلاهی باد اگر بخاک درت خویش را بسنجد مهر بکم عیاری میزانش در گواهی باد اگر نه مطربه ی مجلست بود ناهید نهیب عقربش از هر ترانه ناهی باد اگر نه مونس کتاب تست یونس تیر گه رقم بکفش خامه خار ماهی باد ز عکس روی تو افزونی ار بجوید ماه ز جانگزا دم کژدم بجسم کاهی باد اگر بپای محب تو سر نساید رأس دو نیمه سر چو دو پیکر ز تیغ شاهی باد اگر بکام عدویت ذنب بریزد زهر کمان بگردن پیشت بعذر خواهی باد بدوستان تو تا در نزاید است اقطاع بدشمنان تو ابعاد در تناهی باد