شمارهٔ ۱۴۷
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
شاهی تو و شاهان جهان همچو غلامان
بوسند غلامان تو را گوشه دامان
نالان من و در زمزمه مرغان چمن گرد
گریان من و در قهقهه کبکان خرامان
خوش آنکه به هم درد دل خود بشماریم
در سایه دیوار من و بر لب بام آن
گفتی چه کنی چون ز میان تیغ برآرم
جز شکر چه آید ز من بی سر و سامان
آذر ز نکویان طمع مهر و وفا داشت
غافل که علی العاشق هٰذان حرامان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş