شمارهٔ ۱۷
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
کوی تو که رشک گلستان ارم است
تا هست در آن مرغ دلم محترم است
بیرون چو رود سزاست خون ریختنش
تا در حرم است صید صید حرم است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş