شمارهٔ ۲۱

م ملک‌الشعرا بهار
0 Altın Yaprak
شب فراق تو گویی شبان پیوسته است که زلف هرشبی اندرشب دگربسته است دل از تمام علایق گسسته ام که مرا خیال ابروی او پیش چشم پیوسته است نه خنجر و نه کمانست ابروان کجش که در فضیلت رویش دو خط برجسته است نشاط من ز خط سبز آن پسر باری چنان بود که فقیری زمردی جسته است ز سبز برگ خط البته آفتی نرسد به گلبنی که برو صدهزار گل رسته است ز دولت سر عشق تو زنده ام ورنه هزار بار فزون مرگم از کمین جسته است مباش تند و مغاضب که نعمت دو جهان نتیجه رخ خندان و طبع آهسته است ز روی درد نگه کن به شعر من کاین شعر تراوش دل خونین و خاطر خسته است ارادت ار طلبی معنویتی بنمای که از علایق صوری فقیر وارسته است به سربلندی یاران نهاده گردن و باز به دستگیری ایشان ز پای ننشسته است گرفته یار ولی هیچ کام نگرفته شکسته توبه ولی هیچ عهد نشکسته است نگفته هیچ دروغ ارچه جای آن بوده نکرده هیچ بدی گرچه می توانسته است بهار گوی سعادت کسی ربوده به دهر که خواسته است و توانسته است و دانسته است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.