Eylül Yanığı

Şu yüreğimden geçenleri Çizsem, yazsam, kazısam diyorum Zigana'nın karlı dağlarının tepesine Aradan yıllar geçse de Belki diyorum Olur ya bir gün yolun düşer de Sevdam dile gelir Yeşilin koynunda süzülen Maçka yollarının Soğuk sularıyla dans eden kayalarından geçerken Belki diyorum Belki Çarpı verir gözlerine Esrik vakitlerine merhametsiz akşamların Kapaklanırken bir bir hatıralar Eşiğinde Bir türlü göremediğim umutlarımı Derin bir efkar basıp da Gözlerime yağmur düşüren Sana ifade edemediğim kelimeler Katar katar trenlerle Hüzün taşırken İçimden geçenleri Çizsem, yazsam, kazısam diyorum Sümela'nın tepesine Olur da bir gün sen gidemesen bile Orada çekilen resimlerden biri düşerse eline Yüreğimin dili çözülür Belki diyorum Belki Çarpıverir gözlerine Sensiz bir eylülü daha karşılarken sonbahar İçime acısını kusarken Mum gibi eriyip yittiğimi Çizsem, yazsam, kazısam diyorum Uzun göldeki minarelerin tepesine Olur da bir gün Orada çekilen bir film sahnesi Ezan vaktinin tüm güzelliğini gösterirken Belki diyorum Belki Takılıverir gözlerine Belki bir gün diyorum Belki Anımsarsın beni Saçlarımda toprak kokusu Ellerimde yağmur lekeleri *** 08/09/2008 canan *** Böyle bir yaprak dökümünde sevdiğimden seni Kıyılarıma çarpan akşamlara bakıp Ardımda bıraktım kendimi İçim Eylül Yanığı