Milenyumun İlk Özeti

Şairlerin yağmuru es geçtiği yıllardayız Tosbağa meraklısı diye ti' ye alınanlar birer galip sayılır mağlup Çocukların adlarını nüfus kütüklerinden silmek üzereyiz Damla Çağla Nehir Bulut Yok artık, hiç olmayacak uzun bir zaman Aşklar zaten birer cirit oyunuydu Kimse duramıyor azgın atın üzerinde Herkes birbirine borçlu Bir cebinden umut eksilten Ötekine hüzün depoluyor anında Yaşı yirmiye varan efor testinden yenik çıkıyor Kırkı geçen biraz ' eski tüfek ', dayanıyor ayrılıklara Kapanın elinde kalıyor hayat, keşke biraz ağlayabilsek Ama oyuncağımız kırıldığı için değil, kalbimize Kopasıca dilimizi biraz olsun tutup susabilsek Belki yeni sözler birikecek hikâyemizde Birinci sınıf vatandaşız kapana kısılan fareler cumhuriyetinde Nasılsa sınıf farkı da kalmadı, hepimiz dipteyiz. Batık bankadan parasını kurtaran en kahraman Kredi kartının asgari tutarını ödeyen cengâver Dağınık bir yazboza benziyor ömrümüz Ne zaman bir araya gelir parçalar Nasıl kavuşur ırmak denize Bütün feylesoflar bu muammanın peşinde Olsaydı keşke gökyüzüne sırtını döneceğine Artık bizden geçti mi, yoksa bir bulutun arkasında mı saklı kaldı hayat Bilmiyorum, bilmiyoruz, kimse bilmeyecek Ama öyle bir bilmeceye dönecek ki insan Yüzyıl daha soluk alacağız kendini keşfettiği yerde