Yine Anlatamadım Seni

Seni yazmak için yine kalemle buluştu ellerim... Aklımda, kağıda dökülmeyi bekleyen yüzlerce kelime yüreğimde sen… Neden bu bekleyiş bilmiyorum yazmalıyım ama nasıl? Seni anlatmak o kadar kolay mı? Gözlerini yazmak istesem, hangi maviyle anlatabilirim? Deniz desem, deniz rengini… Bulut desem, bulut derinliğini kıskanır… Hiçbir mavi gözlerinden güzel değil ki! Yüreğin… sıcacık sevgi yumağı diye başlasam sözlerime İçine girince yandığım, dışında kalınca donduğum... Karasızlıklar içinde aldığım en doğru kararsın... Kimine göre helalim, kimine göre yasaklım... Bildiğim tek bir şey var O da sen anlatılmaz, yaşanırsın… Yalnızlık yüklü sepetimle yol alırken yaşamda bana uzanan ellerini nasıl anlatabilirim? Güven bulduğum kollarını, şefkatle sarıldığındaki mutluluğun tarifi var mı? Öyle kolay değil bir çırpıda anlatmak seni! Ne desem, ne söylesem sen olmuyor ki! Sen anlatılmazsın… Sen yaşamsın… Sen bensin… Bendeki sen