Dağ Yüreğinde Alfabesi Yitik Masal

bu kadar da israf edilmez ki A Ş K ! şehre ateşi düşerken arka sokaklarında faillere karışır kendisi kırık merdivenlere tutunan adımları an gelir sendelenir düşmese de iz bırakacağı bellidir ayak uzatan zamana karşı koyulamaz ve dudağının ortasından öpülür toprak yolu ; sonu görülmeyecek kadar g/izli başa dönülmeyecek kadar tamdı her gün bir hışımla büyür tohumu atılan A Ş K gözlerde ışık tende kıvılcım eksik k/almaz bedenin kuytularındaki şehveti güven ise kalıpsızca doğar güneşin kızıl mavisinde ufuk alabildiğine lacivert umut tutunabildiğine hür kolları arasına aldığı her limanda tütsülenir A Ş K sırtını dönmeyecek kadar asilken hayatın kendisi bir kez daha yazılır kitabı ve yeniden bulunur alfabesi aşk nimetti aşk servetti aşk hakikatti emanete bırakılmayacak tek sermaye A Ş K insana lütfedilmiş en bâkir hediye A Ş K ve tamamlanması gereken gönül zenginliği yine A Ş K ey A Ş K ! bendeki sen yeter ikimize hadi onu da çağır artık bize