Gereklilik

Sensiz bir gecenin amansız hayalidir yakamdaki Şu beyaz dumanları dağıtamadım bu yıl Sanki bir başka şehirde seni bekleyen fısıltılar Beniyse yeni yetme kumrular var Basitçe özlemek için gözleri kapamalı bu gece Ne rüzgarı ne de siyaha çalmış Şarkıları çekebilecek durumdayım Peşimde anıların çaldığı ürkekçe bir ıslık Mum ışığı ve yine huysuz bir ben Tabaktaki yemeği unutmalı bu gece Dumanıma karışmış bir sen İşte klasik bir insan hayatının Yarısı sevmek, yarısı özlemek.. Geçmişi andığın an geleceği kediye yüklediğin andır. Hızlı ve düşünceli çıkacaksın merdivenleri Kapıda kalan elbet benim, bakmayacaksın.. Boş bırakılan yerler de kiminmiş? Sormamalı bu gece. Kulağımda olmalı şu en sevdiğin şarkının uyku hapı sözleri.. Bilmemeliyim yerini yurdunu Az daha sabredebilsem sen hiç olmayacaksın Bu gece bunun gibi olan tüm geceleri unutabilmeli... Sana dokunmayı bilmemeli, hissetmeyi hissedilebilmeyi Henüz kapımı çalmamış bir hüzünlü güzele bırakabilmeli Aramamalı seni, bana artık bir haberin ulaşmamalı Ölüp gitmelisin belki de, bilmemeli Ya da yok sen yorgun gülümsemelerle yaşarken çekip gidebilmeli.. O restoran bu meyhane gezdiğim günleri özledim Seni artık beklememeli Seni beklemeyi silebilmeli bu örümcek ağlı hafızadan Tek bir yelken yeter bana, şöyle sabah olsa Kaçıp gitsem sonra... Geride bırakabilmeli senin o en tuhaf takıntılarını da Maviliği özlemeli artık seni değil Geberene kadar koşmalı ve çatlayana kadar yemeli Fark etmemeliyim hissiz ellerini gözlerimde Tek başıma yatmalı ve ben artık yalnızım diyebilmeli O karla karışık gündüzlere... Sıkıldığım an radyonun sesini biraz daha kısabilmeliyim Bir başka şekilde ağlayabilmeliyim, yağmurlar için Motordan gelen seslere aldırmayıp ve Olmamanı endişe etmeyerek kaza yapabilmeliyim sorumsuzca Bekleyenim sen olmamalısın artık Bilmediğim geceleri öğrenmeliyim senden uzak Saatlere takıldığın an zamanın aslında hiç geçmeyeceği andır Romanları bir başka dilde yazabilmeli artık Herkesin bildiği ama kimsenin tanımadığı bir güvercin olmak istiyorum Hani onlar göç etmez ya, hani gitmek ister de bırakamaz ya... Ne tuhaftır isteklerle yaşamın, Bir türlü aynı yola sapamaması... Perdeleri örtebilmeli bu gece Şimdiki ay ışığına bir bahar olsun veda edebilmeli Elimde adını koyamadığım küçük ve sessiz bir rüya olmalı Artık şu uyku hapı şarkıyı da değiştirebilmeliyim Israrcıyım uyumamalı bu gece Dibe vurmalı o çok üzgün sandığın kalbim ve beklentiler Böylece bitmeli kalan çikolatam Şüpheci insanlar artık seni göstermemeli bana Ve ben gibi onlar da unutabilmeli Duymamalıyım alt kattaki ev sahibini ve sonuna kadar Dikmeliyim tepeme yalnızlığımı Ben böyle işte böyle sensiz daha mutluyum Sevmemeli seni Artık, sevmemeli...